هنگام انتخاب یک صندوق سرمایهگذاری، معمولاً با شاخصها و اصطلاحات مختلفی مانند بازدهی، ارزش داراییها، قیمت صدور و ابطال واحدها روبهرو میشوید. یکی از مهمترین معیارهایی که به شناخت ارزش داراییهای صندوق کمک میکند، NAV است. اما NAV چیست، چگونه محاسبه میشود و چرا در بررسی و مقایسه صندوقهای سرمایهگذاری اهمیت دارد؟
NAV مخفف عبارت Net Asset Value و به معنای «ارزش خالص داراییها» است. این شاخص نشان میدهد پس از کسر بدهیها و تعهدات صندوق از مجموع ارزش روز داراییهای آن، چه میزان ارزش خالص باقی میماند. همچنین با تقسیم این مقدار بر تعداد واحدهای سرمایهگذاری مربوط، میتوان ارزش خالص دارایی بهازای هر واحد صندوق را محاسبه کرد. شناخت NAV به سرمایهگذاران هنگام خرید یا فروش واحدهای سرمایه گذاری صندوق ها کمک میکند تا برآورد بهتری از مناسب بودن تصمیم خود با مقایسه ی قیمت بازار واحدها و ارزش خالص دارایی صندوق داشته باشند.
بااینحال، NAV بهتنهایی نشاندهنده ارزندگی یا مناسب بودن یک صندوق برای سرمایهگذاری نیست. برای تصمیمگیری آگاهانه، باید این شاخص را در کنار معیارهایی مانند بازدهی، میزان ریسک، ترکیب داراییها، هزینهها و نقدشوندگی بررسی کرد. در این مقاله توضیح میدهیم NAV چیست، چگونه محاسبه میشود، چه تفاوتی با قیمت معاملاتی صندوق دارد و چطور میتوان از آن برای بررسی دقیقتر صندوقهای سرمایهگذاری استفاده کرد.
صندوق سرمایهگذاری مختلط نوعی صندوق سرمایهگذاری است که سرمایه افراد را در ترکیبی از سهام شرکتهای بورسی و ابزارهای با درآمد ثابت، مانند اوراق بدهی و سپردههای بانکی مجاز، سرمایهگذاری میکند.
هدف این صندوقها ایجاد تعادل میان ریسک و بازده است؛ به این صورت که بخشی از سرمایه در سهام قرار میگیرد تا امکان بهرهمندی از رشد بازار بورس وجود داشته باشد و بخش دیگر به داراییهایی با نوسان معمولاً کمتر اختصاص مییابد.
به همین دلیل، صندوقهای مختلط از نظر سطح ریسک و بازده مورد انتظار، معمولاً در جایگاهی میان صندوقهای سهامی و صندوقهای درآمد ثابت قرار میگیرند.۱۱ دقیقه مطالعه · ۶ آبان ۱۴۰۵
سرمایهگذاری همیشه به معنای انتخاب مستقیم یک سهم، خرید طلا یا نگهداری پول در بانک نیست. برای بسیاری از افراد، مسئله اصلی این است که چگونه سرمایه خود را به شکلی مدیریت کنند که میان ریسک، بازدهی، نقدشوندگی و زمان موردنیاز برای پیگیری بازار تعادل برقرار شود. صندوقهای سرمایهگذاری یکی از مهمترین ابزارهای سرمایهگذاری غیرمستقیم هستند که با جمعآوری سرمایه افراد و مدیریت تخصصی آن، این امکان را فراهم میکنند.
در صندوق سرمایهگذاری، سرمایه افراد در قالب واحدهای سرمایهگذاری تجمیع میشود و مدیر صندوق مطابق اساسنامه و سیاست سرمایهگذاری، منابع را در داراییهای مشخصی مانند سهام، اوراق بهادار با درآمد ثابت، سپردههای بانکی یا داراییهای کالایی به کار میگیرد. بنابراین، سرمایهگذار به جای انتخاب تکتک داراییها، در عملکرد یک سبد مدیریتشده مشارکت میکند.۸ دقیقه مطالعه · ۳ شهریور ۱۴۰۵